♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 16)
Di mana Saet Byul?
Dia terus terlena sejurus selepas dia baring di atas katil.
Dia penat.
Seharian dia berjalan.
Duduklah.
Kenapa? Awak mahu pergi?
Apa?
Awak ada apa-apa mahu cakap?
Tentang Hyun Joo.
Ya.
Kenapa dengan dia?
Saya patut pergi.
Awak patut jumpa dia.
Awak sudah datang ke sini. Beranikan diri.
Ayah tahu bila dia akan balik?
Dia tidak pergi jauh. Dia naik basikal sahaja.
Hyun Joo...
suka orang lain selain saya.
Hanya awak...
yang dia ada.
Kenapa awak cakap begitu?
Ayah juga tahu semuanya.
Apa yang ayah tahu?
Hyun Joo dan saya...
berkahwin bukan kerana cinta.
Kenapa ayah tidak tahu pula?
Awak selamatkan nyawa dia.
Beritahu semua yang awak tahu.
Ayah akan dengar.
Ayah cakap pada saya dulu.
Beritahu apa yang ayah tahu.
Helo, ayah.
(Saet Byul)
Saya perlu pergi sekarang.
Boleh saya pandu kereta saya?
Macam mana encik mahu pandu?
Sepatutnya ia sudah lama dihapuskan.
Lihatlah sendiri.
Spring sudah hilang dan semuanya berkarat.
Nasib baik encik tidak terlibat dalam kemalangan.
- Tunggu sekejap. - Ya.
Maaf.
Dia tidak boleh baikinya malam ini.
Dia sudah terangkan,
tapi saya tidak faham.
Dia tidak pasti sama ada dia boleh baiki atau tidak.
Bukankah dia suruh awak buang kereta itu?
Perjalanan kereta itu belum sampai 20 ribu kilometer.
Betulkah?
Macam mana awak mahu balik ke rumah?
Bolehkah teksi membawa basikal awak ini?
Macam mana sekarang?
Kita boleh buat.
Kita boleh ikat basikal awak pada trak penunda...
dan naikinya seperti kita datang ke sini.
Saya boleh menunggangnya walaupun dalam gelap.
Selamat tinggal.
Apa yang saya harapkan daripada dia?
Apa kita boleh buat?
Ke mana awak pergi sampai balik lewat begini?
Mari bercakap.
Saya perlu salin pakaian sebentar.
Kos baiki kereta ini untuk boleh digunakan semula...
lebih mahal dari beli yang baru.
Buang sahaja.
(Pusat Saraf Serebrum)
- Hai. - Awak sudah makan?
- Saya baru mahu pergi makan. - Baiklah.
Awak sudah rosakkannya.
Saya nampak.
Macam mana saya boleh tidak nampak?
Kenapa awak buat-buat tidak nampak saja?
Awak akan merungut kalau saya buat begitu.
Mari pergi sebelum awak ada kerja.
Tidak perlu pergi ke sana hari ini.
Saya jumpa tempat yang lebih elok. Mari pergi ke sana.
Ke mana kita mahu pergi?
Sudah hampir sampai.
Masuk, cik.
Hari yang indah. Muzik juga bagus.
Saya juga suka orang di sebelah saya.
Saya setuju. Hari yang indah.
Sudah lama saya tidak keluar.
Saya juga setuju yang muzik bagus.
Apa? Macam mana dengan ayat akhir itu?
Baiklah. Angin saya elok. Saya juga suka orang di sebelah saya.
Baguslah.
Dari mana awak dapat duit?
Apa gunanya saya bekerja siang dan malam jika tidak dapat sebanyak ini?
Betul. Awak hampir tidak boleh keluar hospital.
Apa kata kita keluar dari bandar hujung minggu ini?
Saya cuti.
Bukankah awak cakap awak ada pembedahan?
Saya tukarkan dengan orang lain.
Awak tidak mahu pergi?
Mestilah saya mahu pergi.
Baguslah.
Seok Joon.
Ya?
Awak tidak boleh benarkan perempuan lain...
duduk di atas kerusi ini, okey?
Janji?
- Saya janji. - Benarkah?
Bunyinya macam awak tidak pasti.
Saya janji.
Kenapa saya mahu ada perempuan lain duduk di situ?
Maafkan saya.
Awak boleh buang kereta itu.
Baiklah.
Ayah mahu balik.
- Ayah. - Ya.
Apa?
Sehari sahaja, ayah.
Saya harap saya boleh gembira...
walaupun untuk satu hari.
Maafkan saya.
Saya rasa saya sudah hilang akal.
Saya ingat awak mungkin tidak akan balik lagi.
Awak sudah berjanji, bukan?
Saya kata akan buat awak menyesal jika awak tinggalkan saya lagi.
- Hai. - Silakan.
Hai.
- Silakan. - Baik, tuan.
Kenapa awak tidak angkat telefon?
Apa?
Saya beli telefon itu supaya awak boleh angkat panggilan saya.
Ia ditutup.
- Saya tidak tutup. - Awak tutup.
Berikan pada saya.
"Cik Nam Hyun Joo, Cik Nam Hyun Joo..."
"Ayah". Ini mesti saya.
Kenapa awak simpan nombor dia seperti itu?
Orang lain akan ketawakan awak.
Bila simpan nombor orang lain,
awak tidak perlu tulis nama penuh.
Awak boleh saja letak nama panggilan.
Saya setuju dengan awak.
Bahagian ini...
tidak boleh dibedah walaupun dunia akan musnah.
Ada keajaiban juga...
dalam perubatan.
Adalah satu keajaiban...
Hye Kyung dapat bertahan selama ini.
Dia nekad untuk terus hidup...
hingga awak kembali.
Semoga berjaya.
Apa yang awak buat?
Awak mahu ubah lagi?
Do Young!
Benarkan saya minta maaf dulu.
Tapi, awak perlu minta maaf pada saya dulu.
Kesalahan apa yang kami telah buat?
Awak tidak perasan yang lakaran saya ini sampah?
Siapa yang cukup waras...
akan bina lakaran ini pada waktu begini?
Nampaknya, awak sudah sembuh.
Ia adalah lakaran baru.
Awak sememangnya bijak.
Saya sangat hormatinya.
- Hee Joon. - Ya?
Saya tahu awak ketawakan saya.
Apa?
Hei, beritahu dia.
Beritahu dia betapa saya memahami...
dan cuba yang terbaik untuk pujuk awak.
Saya sangat hargai usaha awak.
Kalau awak tidak ada,
saya akan terus bersembunyi di sebalik panggilan bijak saya.
Saya akan salahkan dunia ini kerana tidak fahami saya,
dan kemudian berakhir sebagai perosak.
Tapi, jangan risau. Saya ada bakat.
Idea baru sentiasa ada dalam fikiran saya.
Cukuplah.
Saya mahu menangis.
- Kenapa? - Tidak.
Tidak...
Aduh.
Di mana saya patut letakkan?
Letak di mana-mana sahaja.
Awak sudah ada banyak di hospital. Awak mahu lagi?
Itu sudah cukup.
Saya tidak boleh datang setiap hari.
Saya akan datang setiap dua atau tiga hari...
untuk bersihkan bilik awak.
Awak tidak perlu datang.
Jangan kacau saya.
Baiklah.
Saya akan datang sesekali...
untuk masakkan makanan buat awak.
Kenapa saya tidak perasan?
Saya mungkin akan berhenti kerja.
Doktor, telefon awak berdering.
97 peratus...
Doktor, telefon awak...
(Cik Nam Hyun Joo)
Awak kembali pada cara lama awak?
Apa yang awak buat?
Adakah awak suka mengusik orang lain?
Hyun Joo, ini saya.
Awak ingat siapa?
Ini ialah nombor telefon kedai saya.
Baiklah, tidak perlu beritahu saya.
Siapa lagi?
Maaf.
Jangan tamatkan panggilan. Saya sudah tahu.
Datang ke kedai saya sekarang.
Kalau awak tidak datang,
saya akan beritahu jiran-jiran.
- Ini dia. - Terima kasih.
Datang lagi.
Awak sangat rajin bekerja.
Cik Yoon Hong Sook.
Hyun Joo, mari ke sini.
Duduk di sini.
Awak tidak rasa takut?
Awak terus datang ke sini.
Awak cakap seorang pesakit yang sukakan doktor...
sama seperti gadis sekolah yang suka gurunya.
Wah, bagus.
Bagus. Awak baik.
Kedai apa ini?
Saya seksa Encik Yoon.
"Saya tidak boleh terus hidup begini."
"Kalau awak habiskan semuanya dan jatuh muflis,"
"macam mana saya mahu hidup?"
"Adakah saya ada suami atau anak?"
Awak berdua tidak daftar perkahwinan?
Kami mahu daftar.
Kami sudah pergi ke pejabat pendaftaran, tapi...
dia menolak pula.
Saya beritahu dia jangan fikir yang dia akan hidup dengan saya saja.
Dia minta saya selamatkan dia.
Saya tanya dia kenapa dia perlukan simpanan dan dia cakap...
dia sangat malu untuk masuk.
Rupa-rupanya, dia sudah berkahwin...
dan bercerai tiga kali.
Awak isteri keempat dia?
Ya.
Saya boleh faham perasaan dia.
Mendaftar perkahwinan keempat pada usia begitu...
akan jadi sangat sukar.
Saya kagum.
Tapi, dia kuat berfikir orangnya.
Saya minta dia buka kedai kecil dan dia cakap...
"Hong Sook."
"Walaupun saya akan hilang segalanya,"
"awak layak untuk peniagaan yang orang ramai akan serius tentangnya."
Saya cakap...
"Kenapa? Awak risau saya akan berkahwin orang lain?"
Beberapa hari kemudian, dia baling borang...
untuk kedai ini di hadapan saya.
Apa?
Awak tidak percayakan saya?
Berjumpa dengan awak buatkan hidup semua orang senang.
Awak bercakap macam biasa semula.
Kadang-kadang, awak sangat formal.
Awak patut buka kafe lebih awal.
Kita boleh bersembang panjang.
Jangan risau.
Awak masih ada banyak masa lagi.
Saya mahu balik.
Awak tidak boleh balik selagi awak tidak buat keputusan.
Tentang apa?
Tentang rakan kongsi.
Saya tidak akan minta duit daripada awak.
Tunjuk muka sahaja.
Datang sini dan bersembang dengan saya.
Macam mana kalau kita pergi berurut?
Awak nampak jauh lebih cantik dari sebelum ini.
Lebih cantik daripada anak dara.
Jangan mahu ambil hati saya.
Awak cantik seperti Da Hye.
Ada orang cakap...
- awak lebih menawan... - Saya patut pergi.
Hei, awak sudah buat keputusan atau tidak?
Jumpa lagi.
Minumlah teh dulu.
Soo Ho, buat latte yang pekat satu.
- Ya. - Aduh.
Saya cakap pekat. Awak faham?
Dia sudah mati.
Sepatutnya ada cara.
Otak dia terus jadi tidak betul sejurus selepas pembedahan bermula.
Saya minta maaf.
Doktor.
Boleh kita keluar berjanji temu?
Bukan sebagai doktor dan pesakit, tapi sebagai lelaki dan perempuan.
Maaf kerana tunjukkan muka.
Saya rasa setiap hari...
saya harap saya adalah dewa.
Berpaut pada saya.
Barah di kepala awak...
disebabkan kesedihan.
Satu-satunya racun yang boleh mengubatinya ialah kegembiraan.
Pada hari ke-12 setiap bulan,
mari nyalakan lilin di atas kek.
Hari lahir yang awak lupa.
Kita akan sambut setiap bulan.
Setahun...
diperlukan untuk...
lengkapkan semuanya.
Selamat hari lahir
Selamat hari lahir untuk Da Hye
Selamat hari lahir
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥